wanneer deze site wordt gemigreerd. Rest is allemaal al over……..

Op deze site zijn de verhalen van 2008 en 2009 te lezen (zie linkerkolom)

De verslagen van 2010 zijn te lezen op

    deze site       

Veel plezier!   

Laat even weten (via het gastenboek) of je het leuk vindt.

Oh, wat heb ik slecht geslapen vrijdag op zaterdag, vreselijk pijn in de maag. Even voor half 5 ging de wekker al en ik had nog geen zin in ontbijt.

Na de ochtendrituelen tegen half 6 via de t.v. uitgechecked en daarna richting vliegveld. Het was nog pikkedonker en niet zo erg druk onderweg. Ha, het was dan ook maar een kort stukje rijden (recht door de bocht om). Auto ingeleverd en we hadden toen 4215 miles volgens de teller, dit is toch weer zo’n 6793 km. Niet slecht voor eigenlijk 2,5 weekje toeren.

Wat een zooitje weer bij het inchecken: in Las Vegas staan de automatische incheckmachines vlak voor de balies. Dus wanneer je je boardingpas hebt geprint en daarna je bagage moet inchecken sta je lekker in de weg voor een ander want je kan geen kant op. En als het personeel dan ook nog meewerkte kon het iets sneller gaan……….helaas…

Bij de security heb ik het in Las Vegas nog nooit zo rustig gezien, we konden zo doorlopen want er stond geen rij. En daarna kwam onze eerste schrik: onze vlucht naar Washington zou nu al een vertraging hebben van ruim een half uur, als dat maar goed gaat. Eerst koffie gehaald bij de Starbucks: direct zijn we weer herinnerd aan het feit waarom wij daar nooit koffie halen. Veel en veel te heet en drab onderin en nog vies ook (maar dat laatste is natuurlijk persoonlijk)

Maar gelukkig, het ging goed wat betreft de vertraging. De tijd werd onderweg ingehaald en zo landden we keurig op tijd op Washington Dulles. De gate waarvan de volgende vlucht zou vertrekken was 3 gates verder dus hoefden we niet nog een half uur het hele vliegveld over, lekker. Nu was het tijd voor een broodje.

Bij de Subway een broodje gehaald en zo konden we nog wel even vooruit. Al voor schema gingen we los van de gate en door mijn reistabletten was ik lekker suf. Volgens opschrift zaten we Economy Plus, maar of dat nou werkelijk zo was, vraag ik mij af.

Na het eten de stoel in relax-stand en maar proberen een beetje te slapen. De televisieschermpjes waren bijzonder slecht te lezen, zodat je amper kon zien hoe lang de vlucht nog zou duren. Maar de vlucht ging lekker snel, want zo’n 3 kwartier voor planning stonden wij al aan de gate. Lekker.

We deden rustig aan, want het duurt toch altijd nog even voor de koffers op de band komen. Toch waren onze koffers als xe9xe9n van de eersten op Schiphol. Omdat onze ‘taxi’ nog onderweg was hebben we afgesproken vxf3xf3r de vertrekhal: lekker makkelijk, zo instappen waar we 3 weken geleden waren uitgestapt. Brrr, wat is het hier koud.

Ongeveer 2 uur later waren we thuis en daarna had ik nergens zin meer in. Beetje geslapen en eind van de middag toch maar even een borrel genomen.

Op de ‘gewone’ tijd op bed om daarna (bijna) niet te slapen, tja….. en dan besef je dat er weer een toffe vakantie voorbij is.
                         

Weer bijzonder genoten en nu eerst nog even nagenieten.

Vandaag een laatste poging en kans op uitslapen. Half 8 opstaan……heeeeel rustig.

Zelfde ritueel als gisteren en tegen half 10 verder met de laatste boodschappen, nieuwe lange broeken.

Daarna bij de Fashion Show Mall de auto geparkeerd en eerst even de strip op voor wat fotoos.

Diny kan de Margaritabar niet vinden.

Een zeer fotogeniek casino is de Mirage. ‘s avonds is hier vxf3xf3r het casino een vulkaanshow.

Ik had nog beloofd een plaatje te laten zien van het in aanbouw zijnde City Center.

Heel apart, en dan is wat je nu ziet nog maar een klein gedeelte. Zie je die scheve torens, waarvan het lijkt alsof ze zo omvallen?

Onderstaand de pyramide waarin wij logeren. Het is niet zo’n duidelijke foto want de zon stond er bijna achter.

Vanmiddag de koffers gereorganiseerd, morgen is het vroeg dag, ons vliegtuig vertrekt al om 10 over 8. ….als het mee zit. Ja, na die 2x een dag vertraging wordt je natuurlijk wel een beetje sceptisch. Aan de andere kant is het zo’n 30x natuurlijk wxe8l goed gegaan. Zojuist in ieder geval al online ingechecked.

Zometeen nog even het dorp in want we hebben nog steeds de jackpot niet gewonnen en daarna een korte nacht.

Zondag dan het laatste, afsluitende verslag van deze vakantie. We hebben al wel geconcludeerd dat 3 dagen Las Vegas nxe8t een dag te kort is.

Zoo, laat thuis gisteravond. We hadden de voorstelling van 22.30 uur dus voor die tijd nog even gegeten en toen rustig aan via de Miracle Mile van Planet Hollywood naar Bellagio gewandeld.

We waren mooi op tijd bij het theater van ‘O’ en de deuren gingen net open. We zaten ergens mooi in het midden. Vxf3xf3r mij zat een vent die van plan was de voorstelling voorover gezeten te gaan zien. Netjes gevraagd of ‘ie een beetje relaxed wilde gaan zitten en aldus geschiedde. Tja, anders zie ik de helft niet….

Ik wist nog wel wat te herinneren van deze voorsteling, maar lang niet alles meer (en misschien is er in de loop der jaren ook wat aangepast……je weet het niet) Bij sommige stukken weet je niet waar je het eerst en laatst moet kijken, er gebeurt zoveel. De circuskunstjes vallen erbij in het niet. En dat is soms niet zo erg want veel van die kunstjes zijn niet van een hoogstaand niveau. Vooral de clowns waren niet grappig en Marjan weet hoe zo’n hekel ik heb aan die chinese kunstenaars. Deze konden zichzelf fantastisch achterste voren vouwen ik vind het niks……(gelukkig gingen ze net niet met vazen en schoteltjes goochelen). Maar het theater, de muziek alles met elkaar: het blijft geweldig. Conclusie: cijfer een 8 en dan krijgt Kxe2 een 10.

Vanmorgen dus uitslapen, wel tot 08.00 uur. Weer een eigen ontbijtje geknutseld en eerst Regis & Kelly kijken. Daarna weer op pad met ons boodschappenbriefje.

Tjonge, je loopt wat af hier. Had ik al verteld dat het sinds april niet zo koel was geweest in Las Vegas? Slechts rond 25 graden (jippie!!) Dat maakt het eventuele buiten zijn even wat dragelijker dan de 40 graden die men hier de afgelopen maanden voornamelijk heeft gehad.

In de loop van de middag even pauze in ‘t hotel en vanavond naar Rio gereden. Deze heeft een behoorlijk groot buffet en er stond zowaar geen rij, dus kregen we snel een plaatsje. Pfft, zelfs hier moet je een eind wandelen van het ene eind van het buffet naar het andere. Alles is er te krijgen, het heet dan ook  World buffet (of zo). En het toetjeseiland vond ik het beste.

Daarna het casino ingerold om de zgn. Show in the Sky te gaan zien. Eerst is er een dansshowtje op een podium en daarna glijden er wat New Orleans-achtige floats door de lucht vanwaar wat schaarsgeklede dames met kralenkettingen gooien.

Na deze pret waren we moe en zijn we terug naar ‘t hotel gegaan om te slapen.

Vannacht kreeg de airco (die toch al geen topprestaties levert) kuren. Maar na een gerichte karatetrap van Albert zoemde hij weer zachtjes verder.

Eindelijk uitslapen (kan nu nog) en om half 8 van bed. Uitgebreid van ons eigen ontbijtbuffet genoten en daarna de laptop aan om het internet te testen. Fout, hier is nl. geen wireless (ben ik niet rouwig om) maar de plug van de kabel was dus kapot: je kent het wel, het belangrijkste lipje eraf…….. Onderhoud gebeld en ze zouden het komen maken. Dat kan nog wel even duren, dan alvast maar op pad.

Eerst naar Bellagio om kaartjes te halen: we gaan vanavond nl. naar "O", een voorstelling van Cirque du Soleil wat zich geheel op, in en rond een soort zwembad afspeelt. Deze voorstelling hebben wij (ook alweer 10 jaar geleden?) al eens (weer) samen met de Hekkies gezien en dat heeft toen een goeie indruk achtergelaten.

In verband met alle wegwerkzaamheden is het even zoeken waar je je auto makkelijk kan parkeren en we draaiden een willekeurige parkeergarage in de buurt binnen. Deze bleek van het Flamingo hotel te zijn. Geen probleem, de security ervan overtuigd dat wij het hotel gingen bezoeken en hij was weer tevreden. Daarna dit hotel uit, de Strip oversteken naar Bellagio. Er stonden al meer mensen in de rij om kaartjes te halen, maar het ging allemaal vlot.

Daarna eerst naar Fry’s gereden, (zie verslag van Phoenix), dxe9 grote electronicazaak. Ik had een computerprogrammaatje gezien die ik graag wilde hebben (een foto-knutselprogramma), maar die zag ik hier niet. Dus met lege handen weer naar buiten. Op naar de Las Vegas outlets. EINDELIJK een houten tandenstokerhouder gevonden voor Linda, tjonge, vroeger zag je die dingen overal in de N.P.’s en nu nergens meer. Ja, xe9xe9n gezien in The Garden of the Gods, maar ik denk niet dat zij die tekst er op wil hebben…. De kalenders voor het komende jaar zijn ook weer binnen en verder konden we daar eigenlijk niet slagen, zelfs niet bij de Nautica-shop.

Op naar de Boulevard Mall voor de middaglunch en daar ook nog wat rondgewandeld. Daar zit tegenwoordig ook een Old Navy, maar ook hier kon ons de collectie niet bekoren.

Het was vreselijk druk op de Maryland Pkwy, maar dat bleek achteraf te komen vanwege diverse botsingen. Daarna terug naar het hotel. Even pauze en kijken of ik een nieuw internetsnoer had. Jawel.

Eindelijk: de boel aangesloten, inloggen, ja vergeet het maar. Weer bellen: dat komt omdat uw creditcard niet is geactiveerd….??????? Die heb ik toch gisteren laten scannen. Pissed off, stoomde ik naar de balie. Maar daar zat dit keer wel een zeer vriendelijke dame, ach, en in de route naar beneden ben je je boosheid alweer kwijt. Hup, zaakje opnieuw geactiveerd en nu kan ik eindelijk weer wat berichtjes schrijven en lezen.

Het leukste was natuurlijk de uitslag van ‘onze’ Donar tegen 038….. Doet me altijd goed…

Zoals gisteren al bedacht gingen we vandaag niet via Zion naar Las Vegas. Dus blijft de route via Flagstaff over….

Nou….laten we dan toch ook maar via de Grand Canyon gaan en laat Flagstaff vooral links liggen.

Na een erg goed en uitgebreid ontbijt even na half 7 op pad. Het was wxe9xe9r mooi weer en gelukkig waren er niet veel campers op de weg. Kan iemand mij uitleggen waarom die lui op een highway nooit gewoon de snelheid rijden die daar is toegestaan maar altijd zo’n 10 Mi. langzamer? Ik snap het niet, ze zijn een gevaar op de weg want iedereen wil ze inhalen.

Tegen kwart voor 9 waren we bij het eerste stopje van de GC. Ze waren daar (alweer) met de toiletgebouwen bezig en nu moesten we zelfs in zo’n ‘bouwkeet-toilet’ (weet even niet hoe die dingen heten) Gelukkig was ik de eerste….. na mij een bus vol Zwitsers, of zo.

Tja, het mooie uitzicht komt iedereen bekend voor.

Het is altijd moeilijk om in de ochtendzon goeie plaatjes te maken hier, maar het is ook zoooo groot.

Ik was nog nooit in het nieuwe visitorcenter geweest, en dat project blijkt nog steeds niet af. Nu zijn ze de wegen erom heen aan het verleggen en nieuwe parkeerplaatsen aan het maken. Afijn, ik stelde me heel veel voor van het nieuwe center, maar ik vond het dik tegenvallen. Wel heel erg educatief en kaal aangekleed. En de bookstore heeft inderdaad alleen maar books (voornamelijk, dan).

Terug naar de ‘noodparkeerplaats’ waar we twee keer rond waren geweest om een plaatsje te bemachtigen. En op zoek naar Albert. Nergens. (Ik denk dat dit bij de Mather Point is, ik vergeet dat altijd direct). Snetverderrie, waar hangt die nou weer uit. Maar bij dit punt is ook een uitkijkplateau. Dus als hij ergens langs de rand staat en ik ga daar staan moet ‘ie mij zeker zien.

En ja, hoor, in de verte zag ik al een bekende camera op mij gericht. Gelukkig maar, konden we weer verder, want we hadden nog een lange weg te gaan naar Vegas.

Tjonge, wat was de benzine onderweg duur,zeg! $2,899 en zelfs $2,999. We konden het nog wel redden tot Kingman, maar dan ook niet veel verder. En inderdaad vlak voor Kingman konden we inkopen doen voor $2,499. Dat klinkt even wat anders (nogmaals, dit is per gallon: bijna 4 liter).

Daarna via de Hooverdam gereden. Ook daar zijn ze met een mega-project bezig. Een weg langs de dam maken in plaats van er over. Ze zijn nl. als de dood dat er een gek zal zijn die de dam opblaast. Er is dan ook strenge controle voor je over de dam mag. Gelukkig gingen we niet een dag later want dan zouden er weer ‘blastings’ zijn……en dat houdt weer zo op. Het was er erg druk met toeristen en we hebben derhalve geen stop op de dam gemaakt maar zijn gewoon doorgereden.

Eindelijk kwam Las Vegas in zicht en omstreeks half 4 draaiden wij de parkeerplaats van Luxor op.

Anders dan wij gewend zijn stond er nu helemaal geen rij bij het inchecken (recessie?). We waren vlot aan de beurt, maar de incheckdame was niet in een vrolijke bui. We wilden graag een kamer die we kunnen bereiken met elevator 2. Deze is nl. het makkelijkst te bereiken vanaf de parkeergarage. Anders moet je het hele casino door met je koffers (het lijkt wel of we hier bekend zijn). Nee, geen kamer beschikbaar bij lift 2. Tja, nou, zeg ik, surprise us. Zij tikte er verder lustig op los op haar toetsenbord (de toetsen vlogen er haast uit, zo hard). En na heel wat hamerwerk was het ei gelegd: kamer 8 op de elfde verdieping. Je neemt dus lift 2 ……..???? Was er dus blijkbaar wel een kamer daar, ja dat was een surprise, ook dat deze kamer helemaal aan het eind van de gang ligt, maar dat doet er niet toe. Wel direct tegenover de ijsmachine. En in Luxor is dat niet erg, want je hoort geen fluit van wat er op de gang gebeurt. Ik heb nog geen fotoos van Luxor gemaakt, dat komt nog.

Uiteraard waren we nieuwsgierig naar de voortgang van de nieuwbouw tussen Monte Carlo en Bellagio (het City Center). Tjonge, wat een gepropt geheel, was mijn eerste indruk, maar bij nader inzien is dit een prachtig project, erg mooie architectuur (fotoos komen nog) Het is nog niet af. Volgens opschrift wordt het december 2009 geopend…..zijn we er nxe8t niet.

Maar ondertussen lijkt een groot deel van Las Vegas op xe9xe9n grote bouwput. Niet alleen door genoemde nieuwbouw ook doordat ze overal met de wegen bezig zijn. Toch was het weer een feest van herkenning.

Er stond echter een halve storm gisteren zodat de fonteinshow van Bellagio niet doorging. Geen probleem, we wachten wel een dagje (of 2)

Ook altijd een bezienswaardigheid is de lobby van Bellagio. Aan het plafond hangen allemaal bloemen van handgeblazen italiaans glas. Ook verder in dit casino komt je dat italiaans glas tegen.

Hier nog een blik vanaf onze voordeur het casino in. Zoals bekend is Luxor een pyramide, dus de gangen lopen naar binnen toe rondom het casino.

Morgen maar es shoppen.

Lekker geslapen en uitgeslapen. We hoefden vanmorgen niet naar een ontbijtzaal want die hebben ze hier niet. Dus zelf koffie gezet en broodjes gesmeerd en ontbijt op bed. Ook lekker.

We hadden besloten om vandaag toch maar niet nog een keer de Antelope Canyon te bezoeken. Deze hadden we vorig jaar net gedaan. Het was wel enorm mooi, maar je moet er wel precies tussen de middag aankomen voor het mooiste effect en dan hebben we nog wat voor een eventuele volgende keer niet waar.

Daarom eerst nog even een rondje Bryce Canyon.

Het blijft een sprookjespark. Na een paar uur toch maar op pad richting Page. Ondanks dat de omgeving wel mooi is vinden wij die US89 toch een bijzonder saaie, slaapverwekkende weg en tijdens deze autorit is besloten dat we morgen een langere route naar Las Vegas gaan nemen zodat we niet via Zion hoeven.

Vlak voor Page kom je in het Glen Canyon NP met diverse punten te bezoeken rondom Glen Cayon en Lake Powell. Wij hebben maar es bij Lone Rock gekeken.

Daarna nog naar een uitkijkpunt op Wahweap Marina en een blik geworpen op de Glen Canyon Dam.

en de omgeving.

Daarna eerst maar naar het motel, we waren in de buurt en het was inmiddels 10 over 3, dachten we.

Bij het hotel aangekomen, was een deel van de parkeerplaats afgezet omdat de schilder net nieuwe logoos voor de gehandicaptenparkeerplaatsen had geverfd, maar daar konden wij wel omheen.

Bij het inchecken bleek dat het nog maar 10 over 2 was. Helemaal vergeten dat we in Arizona alweer een uur teruggingen in de tijd. Lekker vroeg. Afijn, koffers gehaald en even pauze gehouden.

Daarna nog even het dorpje in om boodschappen te doen. Dan zie ik bij die pas geverfde parkeerplaatsen dat er alweer iemand is geweest die een mooie voetafdruk heeft achtergelaten en wat wielsporen, duidelijk van een koffer…….

bij nadere bestudering kan dat maar 1 persoon zijn geweest….

Ik draag geen Reeboks………

Dus Albert zijn voetstappen liggen voor altijd in Page, Arizona (en dat terwijl hij Colorado zo’n mooie staat vindt…….), niets aan te doen.

Vanavond maar weer eens gebruik gemaakt van onze knipkaart. De beste Denny’s van deze vakantie. Supervriendelijke bediening, keurig opgemaakt eten en uiteraard weer lekker.

Vanavond de route voor morgen vastgelegd naar ons eindpunt van deze vakantie Las Vegas.

De kans is groot dat ik niet iedere dag iets op deze blog zet omdat we natuurlijk ook wel eens een latertje maken op de Strip…

Om kwart over xe9xe9n vannacht was iemand blijkbaar zijn deurkaartje vergeten en dat was een luid geklop en geroep op een deur bij ons in de buurt….. en om even na 5 uur (vanochtend) vond iemand het nodig middels de claxon van een auto voor ons raampje zijn of haar medereiziger te roepen.

Het ontbijt was uitstekend met eieren, wafels, danoontje etc. We hadden de nota vannacht al onder de deur doorgeschoven gekregen en konden via de zgn. express-check-out het motel verlaten.

Dat deden we dan ook even na 8. Eerst benzine gekocht voor $ 2,659 per gallon en daarna in American Fork een bezoek aan de Walmart gebracht voor wat aanvulling op ons ontbijt voor morgen. Daarna verder over de I-15 richting Bryce Canyon. Even na Beaver de snelweg af en dan via Panquitch verder. Een aardig dorpje waar de benzine ook nog betaalbaar was, dus daar ook nog de tank weer bijgevuld (scheelt 35 cent met hier in Bryce Canyon).

Het was tegen half xe9xe9n dat wij in Bryce aankwamen en daarom eerst voor een gevulde maag gezorgd. Er was nxe8t een bus vol Aziaten het hamburgertentje binnengewandeld, dus een drukte van belang. Maar ik heb een heerlijk broodje steakvlees gehad en Albert een broodje hete hond. We konden er weer even tegen.

Bekertjes met cola gevuld en zo het Park in. Ho, eerst nog langs het visitor center voor de broodnodige sanitaire stop. Direct naar Sunset Point gereden, want Albert wilde graag weer beneden in de Canyon wandelen.

Oh, ik weet hoe zwaar het is om weer boven te komen, maar goed, het is ook wel weer leuk. We hebben de Navajo Loop genomen. Dit is geen lange wandeling (2,2 km) maar hij gaat erg steil naar beneden en ook weer net zo steil omhoog (167 m.). Pfft, daar is de wandeling naar Delicate Arch niks bij + het was hier aardig wat warmer, maar met meer schaduwplekjes.

Deze foto geeft een overzicht als we nog ‘boven’ zijn.

en langzaam zakken we af.

En na een tijdje loop je dan helemaal beneden tussen de ‘hoodoos’. Let ook op de boom die tussen deze pilaren groeit.

Op een gegeven moment hoorde ik een ‘glijdend’ geluid. En ja, hoor Albert had zich verstapt en was weggegleden, camera door de lucht, zonnebril dezelfde richting op. Pfft, dat is op dat losse rotszand niet prettig. Zijn arm zag er wat bloederig en zanderig uit. Gelukkig hadden we elk een fles water bij ons, dus konden we de wond wat spoelen.

Maar je begrijpt natuurlijk wel, Nico, dat Albert hier de komende weken absoluut niet mee mag werken.

Afijn de route was er niet minder mooi om.

en tijdens de weg weer omhoog bij xe9xe9n van de vele, vele rustpuntjes kregen we ook nog gezelschap van xe9xe9n van onze (ongeplette) vriendjes.

Bijna weer boven en alweer bijna total loss toch nog tijd voor een plaatje voor de laatste metertjes naar rand van de Canyon.

Tijdens het afkoelen in de auto met nog een liter water hebben we besloten naar het heeeeeele laatste uitkijkpunt te gaan (het Rainbow Point) deze ligt 24 km. verderop. Wij konden ondertussen even bijkomen om dan daarna terug te rijden via wat uitkijkpuntjes (zonder wandelingen).

Het was inmiddels 16.30 uur geweest en omdat ik vond dat het licht dan niet zo mooi op de canyon valt hebben we besloten om morgenochtend nog een paar uitkijkpuntjes te doen.

We hadden een kamer besproken in Ruby’s Inn, daar zijn we al eens eerder geweest en dat is ons toen goed bevallen. Ieder een driepersoons bed…

Morgen dus waarschijnlijk nog een paar plaatjes van dit sprookjespark.

Alweer 10 uur reizen achter de rug, maar wat een mooie trip.

Vanmorgen eerst bij de ‘vrolijkste’ moteleigenaar ooit een ontbijt gehaald. Tjonge wat een droogkl… Er kan geen goedemorgen vanaf en bij het uitchecken bleek hij nog geen antwoord op ‘good morning’ te willen geven. Zijn ontbijt was wel goed. Dit keer zaten er wat jongere (jonger dan 70) mensen bij ons aan ‘t tafeltje. Ja, en ook deze was wel eens in Nederland geweest, uiteraard weer met een militair doel (bij de airforce op bezoek geweest) "Beautiful country, especially the tulips". Natuurlijk.

Tegen half 8 op pad: eerst weer door Yellowstone en zowaar kwamen we een bizon tegen (misschien wel dezelfde van gisteren)

Er hing hier en daar nog een dikke mist van de rook.

Daarna richting Grand Teton NP. Ook daar waren wegwerkzaamheden en we moesten een aardig stuk een pilotcar volgen. Het houdt zo op….

Toen via de Jenny Lake Road, waar dus helemaal niets van de Tetons te zien was. Ook hier hadden we last van dikke rook van wildfires. Deze waren niet bewust aangestoken maar ontstaan door bliksem. Poef, wat een stinkerij en jammer dat er niets te zien was.

Verder richting Moose konden we eindelijk wat topjes van de bergen zien, wat wel een speciaal effect gaf.

Bij Moose heeft Albert het plaatselijke postkantoor nog even van werk voorzien.

Vanaf daar zijn we via de Moose-Wilson Road verder gegaan in de hoop een echte moose (liefst met gewei) tegen te komen. Nee, hoor, wij komen twee beren tegen. Een moeder met een jong. Ze hadden het erg druk en liepen van hot naar her. Mede door het hoge struikgewas is bijgaand eigenlijk de enige redelijke foto (van het kleintje)

Verder op kwamen we toch een moose (eland) tegen, met gewei. Deze had zichzelf ingesloten en was wat in paniek bezig zijn weg naar de vrijheid terug te vinden. Vandaar dat ook hier een enkele foto een beetje is gelukt.

Nou, toch nog wat wildlife gezien (naast de vele, vele eekhoorntjes en vliegen…. onze auto zit ermee volgeplakt…….met vliegen, niet met eekhoorntjes natuurlijk)

Toen waren we vlakbij Jackson, nog even langs het motel waar we (alweer) 10 jaar geleden met de Hekkies hebben gelogeerd. Dat was een erg mooie Inn (de Elk Country Inn)

Ook nog even langs de Harleyshop en toen vergaderd over het vervolg van de route.

Eigenlijk wilde ik over de US89 naar Salt Lake City (eindbestemming Midvale), maar volgens SuperMario was dat in tijdsduur errug lang. Toch maar even proberen en dan konden we altijd nog gebruik maken van een alternatief.

Maar tjonge, jonge, wat een mooie route en ons navigatieventje verkorte de reistijd bij elke verreden mijl. Dus besloten we deze route tot het eind te volgen.

We durven haast wel te zeggen dat deze route mooier is dan de Million Dollar Highway. Hier niet zoveel goudgele bomen maar meer rode. Mooie bergen.

Ook een paar leuke dorpjes onderweg zoals Afton en bij Bear Lake. Een ongelofelijk groot en blauw meer, waar gezeild werd en gezwommen en er was zelf een boot met zox92n banaan erachter (heb ik hier nog nooit gezien). Op een uitkijkpunt op de berg wilden we er een mooi plaatje van schieten, maar dat uitkijkpunt was weer txe9 hoog. De foto werd een grauwe massa, doordat op de achtergrond grijze bergen oprezen.

Al met al een prachtige route die geen moment verveelde (behalve als je achter een slome camper rijdt die minstens 15 Mi/h langzamer gaat dan is toegestaan en geen gebruik maakt van de pull-outs, grrr.)

Na een aantal uren vlak ten zuiden van Salt Lake City de snelweg opgegaan. Komt er op een gegeven moment een auto ons rechts inhalen, duim omhoog uit het autoraampje en ook wijzen naar achteren ??? Opeens zag ik het: onze auto heeft nl. een nummerplaat uit Georgia en de inhaler ook. Met dat verschil dat hij waarschijnlijk echt daar vandaan komt en wij niet.

Toch maar een paar dikke duimen terug gezwaaid. Wel leuk.

Minder leuk was dat het leek alsof er een file ging ontstaan en op de rijbaan de andere kant op zag ik dat het in de verte helemaal vast stond. Er was dus (aan die andere kant) een behoorlijk ongeluk gebeurd, want er stond een helicopter op de snelweg en veel ambulances, politie en brandweer en veel zichtbaar ontdane mensen en ook veel autox92s kriskras nog op de weg.

Brr, een paar honderd meter verderop ook nog weer een ongeluk, ook weer aan de andere kant van de snelweg. Het was inmiddels bijna half 6 en we hadden naast onze gezonde en minder gezonde knabbels nog niets gegeten. Ik had dus niet veel behoeft aan een file.

Even over half 6 kwamen we in Midvale, dit keer La Quinta gekozen (we hebben nu geloof ik alle motels in deze hoek al eens bezocht). We kregen een mooie kamer beneden vlak bij de lobby, echter het licht in de badkamer deed het niet en het toilet had ook kuren. Nieuwe kamer gekregen en voor de overlast mochten we gratis een film kijken vanavond (van pay-tv denk ik)…..nah….laat dat maar.

Snel het toilet van de nieuwe kamer getest en daarna op naar de…..Golden Corral ("just buy a ticket and let the fun begin" – aldus de tv-reclame) Het zal de laatste Golden Corral zijn van deze vakantie (jammer, ik had net de breadpudding ontdekt).